Rataplan

door Ninja Jullie hebben me niet zo vaak gelezen de laatste tijd. Dat komt zo, ik was even bezig met opruimen. Heel veel opruimen. Ik besefte dat ik teveel spullen had. Veel te veel spullen. En die konden (bijna) allemaal weg. Dus met het inmiddels beroemde boek van Marie Kondo in de hand ging ik…

Jun

door Ninja Vorige week zat ik weer eens een keertje op Twitter. Een Amerikaanse vriendin had me getagd in een berichtje: er was iemand op zoek naar goede eetgelegenheden in Amsterdam. Okee, waar ben je naar op zoek? Iets typisch Nederlands, natuurlijk. Hm. Ik heb hem het adres van Moeders gegeven (da’s Centrum/Op-het-randje maar ik kom…

Bob van de Bakkerswinkel

door Ninja Dit is Bob. Bob is hartstikke aardig. Hij sjouwt met een vriendelijke glimlach en opgeruimd humeur lachend de Bakkerswinkel rond om jou broodjes, soepjes, koffie en andere versnaperingen te brengen. Daarbij heeft Bob nog wel even tijd voor een geintje of een kort kletspraatje maar niet te lang want Bob is aan het werk….

BAK

door Ninja Soms maak je een foto die helemaal klopt. Als je ‘m later bekijkt op je beeldscherm, dan besef je dat je precies hebt vastgelegd hoe het was: de tijd en de plaats, de tijdsgeest en de couleur locale. Ik heb zo’n foto gemaakt in Japan van de ingang van een tempelcomplex. Het was een onhandige…

Bocconi (en Theater Amsterdam)

door Shirley Spannende verhalen hoorde ik vroeger van mijn grootouders over de hongerwinter. Als kind besef je niet dat ze je de werkelijke ellende besparen, maar al jong begreep ik dat tulpenbollen niet echt smaken en dat op fietsen met houten banden wat aardappels bij elkaar schrapen geen pretje is. Ook begreep ik, al ging…

Bar Mick

door Shirley We geven het toe. Check West checkt vooral Bos en Lommer en De Baarsjes. Maar Check Bos en Lommer en De Baarsjes bekt niet lekker. Vandaar, West. En geloof ons, we zijn dol op heel West. Pas als we de grens met Centrum of Zuid overgaan, ontstaat dat unheimische gevoel van ‘hier horen…

Girobussen

door Shirley 363 kilometer heen en 363 kilometer terug reden mijn vader en grootvader in 1988 om mij op dag twee van een zevendaags vakantiekamp op te halen. Ik had heimwee en nadat ik alle nog daar door te brengen uren als kruisjes in een schriftje had genoteerd, wist ik ‘dit zijn teveel kruisjes om…

Mik

door Shirley De geest is een raar ding. Niets te vrezen, kreeg ik toch zweethanden en een licht misselijk gevoel. Waar kwam die paniek vandaan, analyseerde ik – altijd in voor een goed zelfhulpboek – mezelf direct en hop, ik sprong in gedachte enkele jaren terug in de tijd; een tijd zonder navigatiesystemen. Het was…

Marleen Kookt

door Shirley Vroeger begreep ik het niet als mijn moeder verzuchtte wat we nu weer moesten eten. Van mij mochten (en mogen) dat elke dag gebakken aardappeltjes of puree zijn, met iets groens (aan vlees deed en doe ik niet sinds de peutertijd). Nu begrijp ik het. Als vrouw des huizes heb je nog drie…

Hugo

door Ninja Hip. Hip. Hipperdepip. Ik schreef er al eerder een blogje over. De hipsters nemen ‘onze’ straten over. Ze zijn overal. Met hun haar en hun broeken en hun truien en hun jasjes. Met hun muziek en hun gesprekken en hun events en horecagelegenheden. Kijk nou! Hier gewoon op het Hugo de Grootplein waar…

Teveel voeten op de aarde

  door Ninja Dit kunstwerk zoals vakkundig ontleed door Lisa en Esmée, beiden inmiddels stevig onderlegd in de kunst appreciatie: Dit werk biedt een interessante ingang in de psychologie van het familieverband, zowel door de positionering van de figuren als door de afwezigheid van de handen (of ‘actoren’) in het gehele werk. Het is alsof…

Ivoren toren

door Ninja Industriële architectuur, ik heb er doorgaans niet zoveel mee. Ik zit vaak liever in een voor menselijke bewoning en genieten ontworpen ruimte te eten dan in een oude omgebouwde fabriekshal. Bijkomend nadeel van herbestemde hallen is vaak dat de akoestiek zo moeilijk is en dan zit je óf de hele avond tegen elkaar…